|
| |
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Η Σούδα ανήκει στους Αμερικανούς,
οι Εγγλέζοι αγόρασαν το Κάβο Σίδερο και το Βάι, οι Κορεάτες θέλουν να
φορτοεκφορτώνουν κοντέινερ στη Μεσαρά… Η Κρήτη πωλείται, το ερώτημα είναι αν
αξίζει το αντίτιμο και ποιοι θα το εισπράξουν…
Όσον αφορά τη Σούδα, η κατοχή της από την πολεμική μηχανή των ΗΠΑ πρέπει να μας
κάνει να ντρεπόμαστε, σαν άνθρωποι και σαν Κρητικοί, καθώς μας καθιστά
συνένοχους στα εγκλήματα των Αμερικανών κατά της ανθρωπότητας. Ας το προσπεράσω
ως τετελεσμένο επί του παρόντος.
Στο Κάβο Σίδερο, η πώληση μιας έκτασης 26000 στρεμμάτων από τη Μονή Τοπλού προς
την αγγλική εταιρεία Loyalward ltd (που μετονομάστηκε σε Minoan Group) για την
κατασκευή πέντε τουριστικών χωριών και λοιπών ευκολιών, θα μπορούσε ενδεχομένως
να αποτελέσει εφαλτήριο ανάπτυξης για την περιοχή, αν δεχτούμε τον ορισμό
ανάπτυξη = αύξηση εισοδήματος, προσπερνώντας όρους όπως «ηρεμία πνεύματος»,
«ποιότητα ζωής», «επαφή με τη φύση» και λοιπά οπισθοδρομικά. Με προϋπόθεση
βέβαια να τηρηθούν κάποια εχέγγυα, πράγμα καθόλου δεδομένο όταν κάθε επενδυτική
εταιρεία λογικά θέτει ως προτεραιότητα τα κέρδη των μετόχων της και όχι την
διαφύλαξη της περιβαλλοντικής ισορροπίας και το μέλλον των κατοίκων ενός
απομακρυσμένου (για τους Εγγλέζους) νησιού. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα
τρία γήπεδα γκολφ σε μια περιοχή που πάντα ήταν «ξεραΐλα» και σε περίοδο έντονης
κλιματικής μεταβολής προς το θερμότερο μου ακούγονται συνώνυμα της ερημοποίησης,
ενός φαινομένου που θα πλήξει τον πλανήτη στο άμεσο μέλλον, αν συνεχίσουμε την
αλόγιστη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Και πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί
το καθημερινό πότισμα 800 στρεμμάτων γκαζόν (για κάθε γήπεδο γκολφ) σε μια
περιοχή όπου φυτρώνουν τώρα μόνο σταμναγκάθια και αχινοπόδια…
Στην περίπτωση του Τυμπακίου τώρα, η πρόταση για δημιουργία ενός βιομηχανικού
διαμετακομιστικού λιμανιού ακούγεται τόσο φρικιαστική ώστε μου προκαλεί
εντύπωση πως μπορεί ορισμένοι Κρητικοί να την υποστηρίζουν ή έστω να την θέτουν
προς συζήτηση. Έχω γυρίσει πολλές μεριές του πλανήτη που φημίζονται για την
φυσική ομορφιά και τις ακρογιαλιές τους και, με κάθε ειλικρίνεια, πουθενά δεν
ένοιωσα την ενεργειακή φόρτιση της νότιας Κρήτης, ανενδοίαστα μπορώ να μιλήσω
για έναν μαγικό τόπο…
Όμως οι Κορεάτες κρίνουν την τοποθεσία κατάλληλη για την κατασκευή λιμανιού που
θα εξυπηρετεί ημερησίως 50 πλοία containers μήκους 200 μέχρι 300 μ., που θα
φορτώνουν και θα ξεφορτώνουν όλο το 24ωρο. Όποια μέτρα και να ληφθούν, όχι μόνον
ο κόλπος της Μεσαράς αλλά και όλες οι νότιες ακτές της Κρήτης και το Λιβυκό
πέλαγος θα μολυνθούν ανεπανόρθωτα. Ακόμη, οι μηχανές των πλοίων και τα «ντουκ»
από τα κοντέινερ όταν φορτώνονται υπολογίζεται ότι θα ακούγονται σε ακτίνα 10
χιλιομέτρων, ενώ η όλη περιοχή θα φωτίζεται τις νυκτερινές ώρες, για να φεύγουν
γρήγορα τα πλοία και να μεγιστοποιούν το κέρδος τους οι πλοιοκτήτες.
Αλλά ακόμη και αν αδιαφορήσουμε για το περιβάλλον και εξετάσουμε το θέμα μόνο
από οικονομικής άποψης («κι αν η καρέτα – καρέτα δε γεννά τα αυγά της στον Κομό
πρόβλημα της» λένε μερικοί), θα δυσκολευτούμε να βρούμε θετικές επιπτώσεις από
την (απευκταία) εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου. Γράφει ο Χρήστος Σολτζάκης σε
άρθρο του στο ecocrete.gr: «Μερικοί κάτοικοι του νησιού προσδοκούν ότι θα
ανοίξουν καινούργια μαγαζιά, εστιατόρια και μπαρ. Αλλά και αυτή η ιδέα είναι μια
αυταπάτη. Γιατί συνήθως το πλήρωμα στα μεταφορικά πλοία είναι σχετικά μικρό, 11
μέχρι 25 άτομα και στην πλειοψηφία του αποτελείται από ναύτες που προέρχονται
από τις Φιλιππίνες, οι οποίοι έτσι και αλλιώς δεν θα προλαβαίνουν να βγουν έξω
από το λιμάνι λόγω του περιορισμένου χρόνου που έχουν στην διάθεση τους και οι
οποίοι με τα λίγα χρήματα που κερδίζουν συντηρούν τις οικογένειές τους. Δεν θα
υπάρξουν δηλαδή ναυτικοί με ριγωτό πουλόβερ, τον παπαγάλο και τον σάκο στον ώμο
που θα ξεμπαρκάρουν στο Τυμπάκι για καμιά εβδομάδα… Αν γνωστοποιηθούν τα σχέδια
για το διαμετακομιστικό λιμάνι και όλες οι προβλεπόμενες οικολογικές συνέπειες
στην περιοχή, τότε ο τουρισμός θα εξαφανιστεί σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η
περιοχή που, προς το παρόν, περιγράφεται σε τουριστικούς οδηγούς ως ειδυλλιακή
και κατάλληλη για ατομικό τουρισμό, θα χαρακτηρίζεται από τους ίδιους οδηγούς ως
περιοχή τρόμου που θα πρέπει να αποφύγει ο τουρίστας πάση θυσία. Χιλιάδες
οικογένειες που έχουν επενδύσει στον τουρισμό θα χάσουν το εισόδημά τους. Αυτό
θα επηρεάσει όχι μόνο τους υπαλλήλους και τους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων,
ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων/δωματίων και τις ταβέρνες, αλλά και τις πολλές
μικρές επιχειρήσεις και μαγαζιά που οφείλουν σημαντικό μέρος των εσόδων τους
στον τουρισμό: τοπικά ταξιδιωτικά γραφεία, γραφεία με ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα,
μανάβικα, μίνι και σούπερ μάρκετ, αρτοποιεία, κρεοπωλεία, πρακτορεία τύπου,
βενζινάδικα. Ο αριθμός των ανθρώπων που δεν θα έχουν εισόδημα ή το εισόδημά τους
θα συρρικνωθεί ως αποτέλεσμα της κατασκευής του διαμετακομιστικού λιμανιού θα
είναι σίγουρα μεγαλύτερος από τον πολύ μικρό αριθμό εκείνων που ίσως ωφεληθούν
σε βάθος χρόνου, οικονομικά τουλάχιστον. Επομένως το πρότζεκτ της κατασκευής του
μεταβιβαστικού λιμανιού για containers θα αποτελέσει οικονομική καταστροφή για
πολλούς, εφόσον αυτή η δραστηριότητα σημαίνει κατάρρευση της τουριστικής
βιομηχανίας στην περιοχή».
Βιομηχανικό λιμάνι, γήπεδα γκολφ και στρατιωτικές βάσεις… Σας ρωτώ: είναι αυτή η
Κρήτη που θέλουμε;
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
