|
| |
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Χαίρομαι που οι τιμές του πετρελαίου τραβάν την ανηφόρα και ο λόγος δεν είναι ότι κερδοσκοπώ με «παράγωγα», «options» ή μετοχές διυλιστηρίων. Όχι ένα ευρό το λίτρο αλλά δεκαπέντε έπρεπε να κοστίζει η αμόλυβδη. Για να μην πω πενήντα. Και πεντακόσια δολάρια το βαρέλι το μπρεντ. Μόνον έτσι, αν πονέσει η τσεπούλα μας, ίσως συνειδητοποιήσουμε
τι παραλογισμός είναι να στηρίζουμε τον πολιτισμό μας στο πετρέλαιο, σ’ αυτή την πρώτη ύλη που έχει μετατραπεί σε κατάρα του πλανήτη.
Γιατί η αλήθεια που μας κρύβουν επιμελώς οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου, οι κυβερνήσεις του κόσμου, όλες οι δυνάμεις του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού είναι ότι
το πετρέλαιο τελειώνει.
Δεν τους συμφέρει βέβαια να καταλάβουμε το επείγον της κατάστασης και να το υποκαταστήσουμε άμεσα με νέες μορφές ενέργειας γιατί θα πέσει η ζήτηση. Ούτε θέλουν οι σεΐχηδες (που ήταν καμηλιέρηδες πριν 50 χρόνια) να αυξήσουν τις τιμές απότομα, έχουν επενδύσει τα υπερκέρδη από το λαχείο που τους χάρισε γενναιόδωρα η φύση στην δυτική οικονομία και ένα κραχ θα σήμαινε απώλεια κεφαλαίων. Σκεφτείτε το λίγο. Ένα ευρό το λίτρο στο βενζινάδικο η αμόλυβδη που αντλήθηκε στα 2000 μέτρα βάθος στο Κουβέιτ ή τη Βενεζουέλα, κυκλοφόρησε σε πανάκριβους αγωγούς, μεταφέρθηκε με υπερωκεάνια τάνκερ, διυλίστηκε, φορολογήθηκε... Μισό ευρό το λίτρο στο περίπτερο το νεράκι του Θεού που αναβλύζει φυσικά από τις πηγές του Ψηλορείτη ή των Λευκών Ορέων και απλά εμφιαλώνεται. Σας φαίνεται λογικό; Όχι βέβαια, δεν είναι λογικό, ειδικά όταν η Κίνα, η Ινδία, το Πακιστάν, έχουν ρυθμούς ανάπτυξης 10-20% και ζητούν ολοένα και περισσότερα ορυκτά καύσιμα από την διεθνή αγορά καθώς τα δυόμισι δισεκατομμύρια του πληθυσμού τους αρχίζουν να μπορούν να αποκτήσουν ένα σαραβαλάκι με τέσσερις τροχούς. Η ημερήσια παραγωγή πετρελαίου είναι αυτή τη στιγμή 80 εκατομμύρια βαρέλια (και είμαστε στο 95% της μέγιστης παραγωγής), από τα οποία η Κίνα μόνο παίρνει τα 7-10 εκατομμύρια, του χρόνου θα θέλει 12, του παραχρόνου 15 και πάει λέγοντας… Είδαμε το βαρέλι από τα 30 δολάρια να πάει με συνοπτικές διαδικασίες στα 70, έτσι θα πάει και στα 100 και στα 150.
Όπως δεν είναι λογικό να κυκλοφορεί ο κάθε φαντασμένος με «τζιπούρα» 5000 κυβικών και 2.5 τόνων (αγορασμένη με 90 άτοκες δόσεις), που καίει μισό λίτρο βενζίνη και βγάζει δυο κυβικά μέτρα καυσαέρια κάθε φορά που ανάβει πράσινο.
Άσε δε τα σκάφη αναψυχής (ελαφρώς άσχετο, αλλά με μπορώ ν’ αντισταθώ). Γύρισα τις Κυκλάδες φέτος το καλοκαίρι, είδα καρτ-ποσταλικά τοπία, κατάλευκα εκκλησάκια να καθρεφτίζονται σε τιρκουάζ νερά, πλην όμως η θάλασσα δεν σου έφερνε στο νου το Αιγαίο του Ελύτη, αλλά Δραπετσώνα ή Πέραμα. Ενενηνταδύο σκάφη μέτρησα ένα απόγευμα στο Βαθύ της Σίφνου, φουσκωτά – τέρατα με 200άρες μηχανές, εικοσάμετρα και τριαντάμετρα cruiser και αρνήθηκα να κολυμπήσω στο παχύ στρώμα από λάδια, βενζίνες και γράσα που ανάδευαν τα τζετ-σκι.
Καθόλου λογικό επίσης, τώρα που τελειώνει το πετρέλαιο όπως είπαμε, να εγκαθιστά το Ελληνικό κράτος μόνο ντιζελομηχανές για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος σε μια χώρα με
τριακόσιες μέρες τον χρόνο ηλιοφάνεια και αέρηδες που μπορούν να προσφέρουν τζάμπα καθαρή ενέργεια για πάντα. Στην Γερμανία υπάρχουν αιολικές εγκαταστάσεις 12000 γιγαβάτ, στην χώρα μας μόλις 287! Κάτι ακόμη χειρότερο, έως εγκληματικό: το ξέρατε ότι εδώ και δυο χρόνια δεν εκπίπτει η δαπάνη εγκατάστασης ηλιακού θερμοσίφωνα από το φορολογητέο εισόδημα; Κατάργησαν οι φωστήρες που μας κυβερνούν το μοναδικό ίσως κίνητρο για μείωση των ρύπων και εξασφάλιση δωρεάν οικιακής ενέργειας!
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, να το φαινόμενο του θερμοκηπίου, λειώνουν οι πάγοι στη Σιβηρία και τα παγόβουνα στην Ανταρκτική, η Κατρίνα προκαλεί χιλιάδες θανάτους και εκατομμύρια άστεγους στις ΗΠΑ, η φύση εξεγείρεται… Στην περίπτωση του τυφώνα που έπληξε τη Νέα Ορλεάνη φταίει βέβαια και η διορισμένη από τα τραστ των μεγαλοεταιρειών και πετρελαιοβιομηχανιών αμερικανική κυβέρνηση (που άξια εκπροσωπείται από τον τέως αλκοολικό, ναρκομανή και νυν μετανοημένο θρησκόληπτο με I.Q. ραδικιού Μπους τον Β’), η οποία αρνείται να κάνει οποιοδήποτε βήμα για την μείωση των αερίων ρύπων, ακόμη και το μικρό και ανεπαρκές βήμα που αποτελεί η υπογραφή της συνθήκης του Κιότο. Η ίδια κυβέρνηση δρομολόγησε κεφάλαια για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, που θα έσωναν ζωές και περιουσίες έγχρωμων κακομοίρηδων της Νέας Ορλεάνης,
στον κατακτητικό πόλεμο κατά του Ιράκ, ο οποίος στοχεύει, όπως τόσοι άλλοι πόλεμοι στον αιώνα μας, στο πετρέλαιο. Και δε μπορώ να μην θυμηθώ το κυνικό ψευδο-επιχείρημα των υπερμάχων της σταυροφορίας στο Ιράκ, που εκφράστηκε στα καθ’ ημάς από το Νίκο Παπανδρέου, αδελφό του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ότι
αυτοί που διαμαρτύρονται για την εισβολή στο Ιράκ δεν θα είναι πολύ δυσαρεστημένοι όταν στο μέλλον θα πληρώνουν φθηνότερα το πετρέλαιο για να κάνουν τις βόλτες τους. Τα κάνουν γαργάρα τώρα οι νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελεύθεροι, αλλά μάλλον που εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, ξεσπιτωμένοι, βασανισμένοι, εξαθλιωμένοι Ιρακινοί, δεν χαίρονται ιδιαίτερα…
Καταστροφή για την οικονομία και το περιβάλλον, απειλή για την ειρήνη, το πετρέλαιο κλείνει τον κύκλο του, έναν κύκλο που άνοιξε ο Βέλγος εφευρέτης John Joseph Etienne Lenoir όταν ανακάλυψε το 1860 την πρώτη μηχανή εσωτερικής καύσης
(στο Google το βρήκα, δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι γνώσεις μου). Ας το συνειδητοποιήσουμε πληρώνοντας τα πρώτα φουσκωμένα κοινόχρηστα και ας απαιτήσουμε να το συνειδητοποιήσουν - και να πράξουν ανάλογα – όλοι γύρω μας…
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
