|
| |
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Τελικά, τι από τα δύο ισχύει; «Το όνομά μας είναι η ψυχή μας» όπως φωνάζαμε κάποτε σε συλλαλητήρια ή «οι Σκοπιανοί έχουν το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται» όπως λέει (και επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ) το Υπουργείο Εξωτερικών; Δεν ξέρω αλλά τελευταία, με τόσο ξαναγράψιμο της ιστορίας, αρχίζω να μπερδεύομαι. Αρχίζουμε όλοι να μπερδευόμαστε και να αμφιβάλλουμε και φοβάμαι ότι αυτό είναι το ζητούμενο από όσους κινούν τα νήματα: να μας φέρουν σε κατάσταση απάθειας, ζαλισμένα πρόβατα που δε σηκώνουν κεφάλι για να κοιτάξουν τα όρη, «ο ψηφοφόρος είναι χρήσιμος για το μαλλί και το κρέας του» όπως γράφει ένα εμπνευσμένο αναρχικό σύνθημα στην εθνική οδό Ηρακλείου – Χανίων. ..
Και τα δύο παραπάνω αξιώματα είναι βέβαια σωστά (και τα τρία μάλλον αν συμπεριλάβουμε το σύνθημα).
Η έννοια της Ελλάδας και του Ελληνισμού είναι αναγνωρίσιμη από τους λαούς όλου του κόσμου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της Κίνας, για παράδειγμα, της τεράστιας αυτής χώρας με τον αρχαίο και σημαντικό πολιτισμό, ελάχιστα πράγματα γνωρίζει από τη Δύση, όμως στη λέξη «Σι-Λα» (=δυτική χώρα, έτσι αποκαλούν την Ελλάδα) χαμογελούν με σεβασμό. Ο αραβικός κόσμος, που δικαιολογημένα μισεί τους σύγχρονους σταυροφόρους της Ισραηλοαμερικανοβρεταννικής συμμαχίας οι οποίοι ληστεύουν τον φυσικό τους πλούτο κατακρεουργώντας γυναικόπαιδα, μισεί κατ’ επέκταση ότι έχει σχέση με τη Δύση, εν τούτοις σέβεται τους Γιουνάν και το Γιουνανιστάν, έτσι μας αποκαλούν εκεί. Στις παραγκούπολεις του Ρίο ντε Τζανέϊρο, όπου δεν ξέρουν καν τι είναι η Ευρώπη, βαφτίζουν τα παιδιά τους Σωκράτη, Νέστορα, Αρχιμήδη… Αυτή η διεθνής αναγνωρισιμότητα είναι ένα πολύτιμο δώρο από το παρελθόν, σα να σου «κάτσει» το τζόκερ χωρίς να το περιμένεις, ένας πλούτος που θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο για αυξημένη παρεμβατικότητα στα διεθνή πράγματα, ένα δώρο όμως που αμήχανα αρνούμαστε να εκμεταλλευτούμε και είναι κρίμα…
Τώρα, για το δικαίωμα καθενός να αυτοπροσδιορίζεται, καμία αντίρρηση, κι εγώ καμιά φορά με φωνάζω μπροστά στον καθρέφτη «Μαραντόνα» ή «Τάϊσον», χωρίς αυτό να με κάνει καλύτερο ποδοσφαιριστή ή πυγμάχο. Όμως
και ο πλέον αδαής περί τα γεωπολιτικά μπορεί να καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται γύρω από τη λέξη «Μακεδονία» και να προβλέψει τα χειρότερα. Οι πιο μελετηροί ίσως παρατηρήσουν τις εφιαλτικές ομοιότητες στις προσπάθειες αλλαγής του πολιτικού χάρτη της κεντροανατολικής Ευρώπης με ανάλογες καταστάσεις που υποκίνησε το Γ’ Ράϊχ, πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και οι σύγχρονοι Ναζί, οι Αμερικανοί, γνωρίζουν καλά ότι πολύ πιο εύκολα θα χειραγωγήσουν τους Βουλγαροαλβανοσκοπιανούς, οι οποίοι περνούν ακόμη μια φάση όπου ονειρεύονται μάρλμπορο, τζιν και ντόλαρς (το καλούμενο «αμερικάνικο όνειρο»), παρά εμάς τους Έλληνες. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε προς το παρόν (σαν λαός, όχι οι πολιτικοί μας) πιο ψαγμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι, λιγότερο δουλοπρεπείς από τους βόρειους γείτονες.
Οι Θεσσαλονικείς, οι Καβαλιώτες, οι Αλεξανδρουπολίτες, οι Μακεδόνες με την original έννοια, είναι Έλληνες – Ελληνάρες, το ξέρουμε, το νοιώθουμε, είναι για εμάς τόσο κοινός τόπος που μας φαίνεται εντελώς απίθανο να τεθεί θέμα αλλαγής συνόρων ή μειονοτήτων, όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι…
Ήδη προετοιμάζονται και χρηματοδοτούνται αφειδώς από τις ΗΠΑ κάποιες Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις (ένας όρος που δυστυχώς έχει καταντήσει ύποπτος πλέον) «αλύτρωτων Μακεδόνων», «καταπιεσμένων σλαβόφωνων», κτλ, οι οποίες θα κληθούν να παίξουν τον ρόλο τους την κατάλληλη στιγμή. Δείτε τι έγινε στην Σερβία το 2000, στην Γεωργία πέρυσι, δείτε τι γίνεται στην Ουκρανία σήμερα: η “Pora” είναι μια τεχνητή οργάνωση, που δημιουργήθηκε και χρηματοδοτείται από την Ουάσιγκτον. Παρουσιάζεται όμως από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως μια ομάδα που «αλλάζει τον κόσμο διασκεδάζοντας». Οι συγκεντρώσεις μερικών χιλιάδων ατόμων που διοργανώνει η “Pora” στο Κίεβο (οι οποίες φωτίζονται με λέϊζερ και οθόνες πλάσματος, διαθέτουν υπερσύγχρονα συστήματα ήχου, σκηνές για διανυκτέρευση, εκατομμύρια μέτρα πορτοκαλί ύφασμα, δωρεάν φαγητό και ποτό, όλα πληρωμένα από τους Αμερικανούς) βαφτίζονται σε «λαό», ενώ οι πολύ μεγαλύτερες του φιλο-σοβιετικού υποψηφίου αγνοούνται εντελώς. Η ουκρανική αστυνομία, τα δικαστήρια και οι κυβερνητικοί θεσμοί που υπακούουν στον εκλεγμένο κυβερνήτη, όπως θα έπρεπε σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία, βαφτίζονται από τους δυτικούς «εργαλεία καταπίεστης». Ήδη οι εκλογές ακυρώθηκαν και είναι επί θύραις η προσάρτηση και της Ουκρανίας στο Δυτικό άρμα…
Τώρα θα μου πείτε, εμάς δεν χρειάζεται να μας προσαρτήσουν,
τα τελευταία χρόνια θα δυσκολευόταν κάποιος να ανακαλύψει το παραμικρό ίχνος διαφωνίας μεταξύ της ελληνικής και της αμερικανικής διπλωματίας. Και η συνδρομή μας στη στρατηγική επιδίωξη των ΗΠΑ να ενταχθεί η Τουρκία στην Ε.Ε. θεωρείται δεδομένη και δυνάμεις στέλνουμε στο Αφγανιστάν, το Κόσοβο και όπου αλλού χρειαστούν οι «σύμμαχοι» και δεχτήκαμε να γίνουν οι βραχονησίδες μας αμφισβητούμενες περιοχές (είπαμε μάλιστα και «ευχαριστώ τους Αμερικανούς» δια στόματος Σημίτη), τι άλλο θα ήθελαν πια; Από εμάς τίποτε, παίρνουν ότι θέλουν πριν να το ζητήσουν καν, αλλά αν χρειαστούν κάποια παραχώρηση από τους Αλβανούς, τους Σκοπιανούς ή οποιονδήποτε άλλον στα Βαλκάνια είναι ελαφρώς πιο απαιτητικός, προβλέπω διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη για «ελεύθερη Μακεδονία» και ΝΑΤΟικές δυνάμεις να τρέχουν να παίξουν τον ρόλο του «διαιτητή»…
Τώρα για το τρίτο τσιτάτο που προανέφερα, το σύνθημα των αναρχικών, σκεφτείτε το εξής: εδώ και πέντε χρόνια, από το 1999, κυκλοφορεί ο χάρτης του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας όπου ελληνικά και βουλγαρικά εδάφη αναφέρονται ως «μακεδονικά εδάφη υπό κατοχήν». Από τότε μέχρι σήμερα τόσο ο Γιωργάκης, υπουργός εξωτερικών της περασμένης κυβέρνησης, όσο και ο νυν Σπηλιοτόπουλος, μας έκρυβαν τις προθέσεις των Αμερικανών και θεωρούσαν περιττό να ασχοληθούν με το θέμα, μέχρι που το αποκάλυψε η «Ελευθεροτυπία». Τώρα που ο Τύπος έκανε το καθήκον του, αντιδρούν χωρίς ίχνος ντροπής, ρίχνοντας ο ένας τις ευθύνες στον άλλο, «εσύ φταις», «όχι εσύ φταις», σαν κακομαθημένα παιδιά που μαλώνουν.
Ανησυχητικά τα πράγματα; Κάτι παραπάνω… Και το μόνο που μπορώ να προτείνω είναι να σταματήσουμε να «παίζουμε» με τα μάγκνουμ και τα καλασνίκοφ στους γάμους και τις βαφτίσεις, ας τα θάψουμε καλολαδωμένα, γιατί δεν ξέρεις αύριο τι μέρα θα ξημερώσει…
Αλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
