του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Πολλά
Σαββατιάτικα πρωινά πηγαίνω με τα πόδια στη
λαϊκή αγορά που γίνεται στην παραλιακή οδό
του Ηρακλείου (μένω ακριβώς από πάνω) και
ψωνίζω τα καλύτερα: γιαχνερά χόρτα στην
εποχή τους, υπαίθρια κηπευτικά το καλοκαίρι,
πορτοκάλια από το Φόδελε το χειμώνα, άγριο
σταμναγκάθι, ασκολύμπρους και αβρονιές,
Μυλοποταμίτικα τυριά φτιαγμένα από γάλα
ζώων που ζουν ελεύθερα στον Ψηλορείτη και
όχι σε κλουβιά… Και νοιώθω πολύ τυχερός
που ζω σ’ έναν διατροφικό παράδεισο όπου
ότι βάζω στο πιάτο μου είναι
σχεδόν φυσικό, λέω σχεδόν γιατί
σήμερα κανείς γεωργός ή κτηνοτρόφος δε
μπορεί να στερηθεί λιπάσματα, «φάρμακα» ή
ζωοτροφές. Ίσως να μπορώ να εκτιμήσω
καλύτερα την τύχη όλων μας που ζούμε σ’
αυτό τον ευλογημένο τόπο, έχοντας περάσει
αρκετά χρόνια στο εξωτερικό, όπου τα
τρόφιμα είναι «πλαστικά», άγευστα,
τυποποιημένα, ομοιόμορφα (το φοιτητικό μου
συνάλλαγμα δεν επέτρεπε βλέπετε επισκέψεις
σε «μπουτίκ» οικολογικών προϊόντων).
Προσοχή
όμως: μπορεί οι Ευρωπαίοι και οι άλλοι που
δεν έχουν την τύχη να ζουν σ’ αυτό τον
ευλογημένο τόπο που λέγεται Κρήτη να
τρέφονται με τυποποιημένα και άγευστα
προϊόντα, δεν τρων όμως (ακόμη) μεταλλαγμένα.
Γιατί εδώ το πράγμα αλλάζει και σοβαρεύει: το
να επιτραπούν τα μεταλλαγμένα - γενετικά
τροποποιημένοι οργανισμοί είναι ίσως πιο
σωστή έκφραση – σημαίνει ότι θα
συμμετέχουμε όλοι, χωρίς την θέλησή μας, σε
ένα πείραμα που από τη στιγμή που θα
ξεκινήσει θα είναι αδύνατο να σταματήσει,
καθώς οι γενετικές τροποποιήσεις
μεταφέρονται ανεξέλεγκτα από τον ένα
οργανισμό στον άλλο. Οι τρελές αγελάδες,
τα κοτόπουλα με τις διοξίνες, ο SARS και το AIDS
δεν θα είναι τίποτε μπροστά στα χειρότερα
που ενδέχεται να επακολουθήσουν. Το σπανάκι
θα βγάλει δόντια και θα μας τρώει αντί να το
τρώμε, θ’ αρχίζουμε να βγάζουμε λέπια, ουρά
και κέρατα και θα τρέχουμε πανικόβλητοι για
να ξεφύγουμε από σμήνη ιπτάμενες σαρδέλες
με γαμψά νύχια (ξέφυγα, σταματώ).
Για
να σοβαρευτώ λίγο, τα μεταλλαγμένα αντιπροσωπεύουν
ανυπολόγιστο ρίσκο όχι μόνο για το
περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία αλλά
και για την ανεξαρτησία των αγροτών και τη
διατήρηση του γενετικού πλούτου.
Θίγω
το θέμα με αφορμή την σύνοδο του Παγκόσμιου
Οργανισμού Εμπορίου που αρχίζει αύριο στο
εξωτικό Κανκούν του Μεξικό, εκεί όπου
αναμένεται να κηρύξουν οι ΗΠΑ έναν ακόμη
πόλεμο εναντίον της υπόλοιπης ανθρωπότητας.
Έναν πόλεμο που έχει ήδη αρχίσει (με την
ίδια λογική που βομβάρδιζαν οι ίδιοι,
με τους κολαούζους τους Βρετανούς, το
Ιράκ πριν να παρακάμψουν τον ΟΗΕ και
κηρύξουν επίσημα την «ανθρωπιστική
απελευθέρωση» της δύσμοιρης χώρας), καθώς η
επιθετική προώθηση των μεταλλαγμένων
αποτελεί επίσημη πολιτική των Η.Π.Α. από τις
αρχές της δεκαετίας του ΄90. Μπροστά στα
τεράστια οικονομικά συμφέροντα και την
επιδίωξη ελέγχου της παγκόσμιας γεωργίας
και διατροφής, αγνοούνται όχι μόνο οι
επιστημονικές προειδοποιήσεις αλλά και οι
ίδιοι οι πολίτες των Η.Π.Α: 93% των Αμερικανών
θέλουν να έχουν τουλάχιστον δυνατότητα
επιλογής (με σήμανση), δικαίωμα που η
κυβέρνησή τους δεν τους αναγνωρίζει.
Υπάρχει
λοιπόν
μια αμερικάνικη πολυεθνική που έχει
περίπου το μονοπώλιο στα γενετικά
τροποποιημένα τρόφιμα και χορηγεί με
ασύλληπτα ποσά τα δύο κόμματα της Αμερικής,
τους Ρεπουμπλικάνους και τους
Δημοκρατικούς. Πριν την ανάπτυξη της
γενετικής, η εταιρεία αυτή προμήθευε με
χημικά τον αμερικανικό στρατό, εκατομμύρια
τόνοι από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο
Βιετνάμ και ποιος ξέρει που αλλού. Η
σημερινή υπουργός Γεωργίας των ΗΠΑ
διοικούσε μέχρι πρότινος μια θυγατρική της
εταιρείας. Τα στοιχεία αυτά ίσως εξηγούν
γιατί ο πρόεδρος Μπους έχει αναλάβει
εργολαβικά το μάρκετινγκ της εταιρείας.
Όποιος κάνει πολέμους για το
πετρέλαιο και την ενέργεια, δεν θα διστάσει
να κάνει το ίδιο για τον έλεγχο της
παγκόσμιας διατροφής, χρησιμοποιώντας
σαν δούρειους ίππους την «ανθρωπιστική»
βοήθεια (ο «ανθρωπισμός» κολλά παντού) και
τους μηχανισμούς του χειραγωγούμενου από
τους Αμερικάνους Παγκόσμιου Οργανισμού
Εμπορίου (Π.Ο.Ε.).
Ο
Μπους χρησιμοποιεί σαν επιχείρημα (για τα
μάτια του κόσμου) ότι τα μεταλλαγμένα είναι
ρεαλιστική απάντηση στο πρόβλημα της
πείνας στην Αφρική. Αυτό ίσως να περνά στους
πολίτες του που τρων κουτόχορτο (μεταλλαγμένο
ή αυθεντικό, το ίδιο κάνει), δεν εξηγεί σε
εμάς όμως γιατί στις ίδιες τις ΗΠΑ
καταγράφονται επισήμως 8,3 εκατομμύρια
πεινασμένων Αμερικανών και άλλα 33
εκατομμύρια πολιτών σε διατροφική
ανασφάλεια. Ούτε το ότι με τα χρήματα που
δαπανήθηκαν για «έξυπνες» βόμβες και άλλα
πολεμικά παιχνίδια στο Ιράκ θα
ανακουφίζονταν από την πείνα οι κάτοικοι
αρκετών Αφρικανικών χωρών για πολλά –
πολλά χρόνια.
Τυφλωμένοι
από τα εξωφρενικά κέρδη που βλέπουν στον
ορίζοντα ορισμένοι ίσως δεν θέλουν να
καταλάβουν ότι δε μπορούν να επεμβαίνουν
ανεξέλεγκτα στον πλανήτη, δε δικαιούνται να
παίζουμε με την υγεία των ερχόμενων γενεών,
δεν επιτρέπεται να απορρίπτεται σαν
αντιπαραγωγικός κάθε ηθικός
προβληματισμός της επιστημονικής έρευνας.
Εκτός και αν η σπείρα χριστιανών και
εβραίων φανατικών που βρίσκεται πίσω από
την κυβέρνηση των ΗΠΑ θέλει να ξεμπερδεύει
με τον κόσμο μας μια ώρα αρχύτερα και
προσβλέπει σε ένα ολοκαύτωμα που θα κάψει
τα «σύγχρονα Σόδομα και Γόμορρα» (έτσι
βλέπουν τον πολιτισμό μας) και θα φέρει τη
λύτρωση και τη Δευτέρα Παρουσία, όπως αυτοί
την εννοούν.
Ο
εφιάλτης έχει ήδη αρχίσει. Αν οι
εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που
δυστυχώς αποδεικνύονται ανθρωπάκια που
ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την
προσωπική τους εξουσία και την «ατομική
τους ευημερία» (για να χρησιμοποιήσω έναν
εκσυγχρονιστικό όρο) παρά για τα συμφέροντα
των λαών που τους ψηφίζουν, υποκύψουν στους
εκβιασμούς των προωθητών μεταλλαγμένων,
σύντομα κατσικάκια ελευθέρας βοσκής και
χόρτα του βουνού θα τρων μόνον οι ίδιοι και
μερικοί προνομιούχοι.
Τι
λέτε μπορείτε να το αντέξετε;
Αλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
| 
