|
| |
ΕΝ ΑΡΧΗ
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Μεγάλη
αναταραχή, υπέροχη κατάσταση (Μάο τσε Τούνγκ)
Αν μας έλεγε κανείς είκοσι χρόνια
πριν, το 1991 για παράδειγμα, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος των ΣΤΙΓΜΩΝ, ότι
το 2011 θα βρισκόμασταν στους δρόμους φωνάζοντας «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»,
ανεμίζοντας ελληνικά σημαιάκια και τραγουδώντας «Ένα το χελιδόνι» μαζί με το
Μίκη Θεοδωράκη θα τον περνούσαμε για τρελό.
Και όμως έτσι έχουν τα πράγματα, η χώρα βρίσκεται πάλι «στο γύψο» και ο λαός
στις πλατείες. Εκ πρώτης όψεως είναι παράδοξο ότι οι αγανακτισμένοι πολίτες
φασκελώνουν και γιαουρτώνουν εκείνους που οι ίδιοι εξέλεξαν. Ας το δούμε όμως
αλλιώς: μετά το αρχικό σοκ από την βίαια επίθεση που δέχτηκε η μεσαία τάξη από
τους τραπεζίτες και τις «αγορές», ο κοσμάκης κατάλαβε ότι δημοκρατία έχουμε
μόνο κατ’ όνομα, ότι το πολίτευμα έχει φτάσει στα όρια του, έχει εκφυλιστεί
σε μια φαυλοκρατία, ένα σύστημα όπου τα συμφέροντα των λίγων και των πιο
ανήθικων υπερισχύουν αυτών του συνόλου.
«Η πάλη των τάξεων υπάρχει. Και είναι η δική μου που κερδίζει» έχει πει ο
Warren Buffett, τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο φέτος. Και σε αυτό τον
ταξικό πόλεμο, το πολιτικό σύστημα είναι με τον εχθρό. Δε μας εκπροσωπεί ο
Πάγκαλος, δε μας εκπροσωπεί ο Παπανδρέου ή ο Παπακωνσταντίνου, τα συμφέροντα των
«αγορών» εκφράζουν. Και τα κόμματα είναι επιχειρήσεις – βιτρίνες που υπεξαιρούν
την ψήφο μας, τη νομιμοποίησή τους δηλαδή, με εκφοβιστικούς εκβιασμούς
(«μνημόνιο ή θα κοπούν οι συντάξεις»), ψέμματα («λεφτά υπάρχουν»), αισχρά
αλισιβερίσια (σε διορίζω, σου σβήνω την κλήση, σε «καθαρίζω» στην εφορεία, σου
νομιμοποιώ το αυθαίρετο, με αντάλλαγμα την ψήφο σου) ή χρησιμοποιώντας την
κατευθυνόμενη παραπληροφόρηση των καναλιών και των διαπλεκόμενων μέσων
ενημέρωσης...
Δε μιλώ μόνο για τη χώρα μας. Κανένα κόμμα «εξουσίας» στην Ευρώπη δεν αναφέρεται
πλέον στην κοινωνική ευημερία ή το κράτος πρόνοιας. Όλοι, κυβερνώντες και
αντιπολιτευόμενοι, τάζουν μόνο μειώσεις μισθών και συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις,
κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, υποταγή στα συμφέροντα των «αγορών».
Και όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας δεν προσφέρουν καμιά προοπτική, πλην της
μαζικής εξαθλίωσης, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο για την ελίτ που θέλει να
διατηρήσει και να αυξήσει τα προνόμιά της. Έξοδος από το τούνελ του
νεοφιλελευθερισμού δεν φαίνεται γιατί δεν υπάρχει.
«Ο λαός και ο λαός μόνο αποτελεί την κινητήρια δύναμη του γίγνεσθαι της
παγκόσμιας ιστορίας», έχει πει (επίσης) ο Μάο Τσε Τούνγκ. Εύχομαι (και
ελπίζω να μην πέσω έξω) η άγρια καπιταλιστική επίθεση να ξύπνησε το λαό, για «να
κάνουμε την κρίση ευκαιρία». Μια πλειοψηφία συνειδητοποιεί πλέον ότι η
αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει χρεωκοπήσει. Ήδη οι αναγνωρίσιμοι πολιτικοί δε
μπορούν πλέον να κυκλοφορήσουν εκτός του στούντιο του MEGA χωρίς μια διμοιρία
ΜΑΤ να τους προστατεύει. Δεν αρκεί όμως αυτό. «Η καταρράκωση του κύρους των
βουλευτών, το γιαούρτωμα κάποιων υπουργών ή μια αποχή από τις εκλογές ακόμη και
της τάξης του 50% ή 60% ή και παραπάνω δεν εμποδίζει φυσικά καμιά κυβέρνηση να
εφαρμόσει την πολιτική της. Δεν έχουν ανάγκη οι πολιτικοί την επιδοκιμασία των
πολιτών ή την αγάπη του λαού. Άλλα κέντρα τους επιλέγουν, τους προωθούν και τους
παρουσιάζουν από τα Μέσα Ενημέρωσης ώστε τελικά ο λαός να τους εκλέγει» γράφει ο
Γιώργος Δελαστίκ.
Η άρνηση νομιμοποίησης της εξουσίας τους και η τιμωρία των φαύλων πρέπει να
είναι το επόμενο βήμα. «Και μετά τι;» θα ρωτήσουν καλοπροαίρετα κάποιοι;
Εντάξει, κάποια στιγμή ο «Τζέφρι» θα το σκάσει με το ελικόπτερο, κάποιοι θα πάνε
φυλακή ή θα διαπομπευτούν σαν εξιλαστήρια θύματα όπως ο Τσοχατζόπουλος τώρα,
ποιο δρόμο θα ακολουθήσουμε όμως σαν χώρα και σαν κοινωνία; Απάντηση δεν έχω,
τις απαντήσεις θα πρέπει να τις δουλέψουμε όλοι μαζί... Ξέρω όμως ποιο είναι το
ζητούμενο: μια αληθινή – όχι ψευδεπίγραφη - δημοκρατία. Και τότε,
«αφήστε όλα τα λουλούδια ν’ ανθίσουν», που θα έλεγε και ο (μαντέψτε ποιος)
πρόεδρος Μάο.
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
