|
| |
ΕΝ ΑΡΧΗ
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί,
Οι έμποροι φωνάζουν γι’ αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν,
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι,
Κηρύχνουν τη λιτότητα!
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα,
Ζητάνε θυσίες!
Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους,
Για τις μεγάλες εποχές που θα’ρθουν.
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο,
Λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό,
Είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού.
Μπέρτολντ Μπρεχτ «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου»
Μας το ομολόγησαν ξεκάθαρα, τόσο ο δικός μας πρωθυπουργός, από το εξωτερικό όπου
κατοικοεδρεύει, όσο και οι top Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όχι ότι είχαμε τίποτε
αυταπάτες δηλαδή: πρέπει να πορευθούμε σύμφωνα με τις προσταγές των «αγορών».
Όπου με τον όρο «αγορές» εννοούνται ιδιωτικές εταιρείες, τράπεζες, διεθνείς
οργανισμοί όπως το ΔΝΤ ή η ΕΚΤ και άλλα επενδυτικά σχήματα στελεχωμένα από
κοκαρισμένους γιάπηδες που επεξεργάζονται περίπλοκα και τζογαδόρικα οικονομικά
προϊόντα για να κάνουν το χρήμα να γυρνά όλο και πιο γρήγορα, αρπάζοντας ότι
μπορούν στην περιδίνηση αυτή. Οι «αγορές» που κανείς δεν ψήφισε, κανείς δεν
όρισε εκπρόσωπό του, κάτι Mooody’s, κάτι Standard & Poors, ποιοι στο διάολο
είναι αυτοί, κάνουν αυθαίρετα κουμάντο σε ανεξάρτητα κράτη, στην «Ευρώπη των
Λαών» (χαχα, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;), στη ζωή μου και στην ζωή σας.
Τα «μέτρα» που ανακοίνωσε και άρχισε ήδη να εφαρμόζει η κυβέρνηση κατ’ επιταγή
των «αγορών» αυτών, για τη «σταδιακή κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος» (μαλακίες
δηλαδή, για να πάρουμε μια μικρή παράταση από τους διεθνείς τοκογλύφους, σιγά
μην καλυφθεί έτσι το έλλειμμα, ούτε οι τόκοι δεν βγαίνουν), τα «μέτρα» έλεγα, η
μείωση των επιδομάτων, η αύξηση εμμέσων φόρων στα καύσιμα, τα τσιγάρα, κτλ, κτλ,
το πάγωμα μισθών και συντάξεων, η αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας, και
δεν έχει τέλος, υπολογίζεται ότι θα προσκομίσουν στα δημόσια ταμεία 10 δις ευρώ
για την τρέχουσα χρονιά. Και δε μπορώ παρά να θυμηθώ εκείνα τα 28 δις, που μας
περίσσευαν πέρυσι και δόθηκαν εν μία νυκτί για την ανακούφιση των δύσμοιρων
τραπεζών, που κατέγραψαν έτσι για άλλη μια χρονιά υπερκέρδη, κρίση ξε-κρίση…
Για τις τράπεζες θέλησαν να βρουν λύση και βρήκαν. Για να πληρώσουν τον
λογαριασμό που οι ίδιοι αφήνουν συστηματικά απλήρωτο, από εποχής Σημίτη και
μετά… πρέπει να υπακούσουμε στις «αγορές», λες και οι «αγορές» θα σκεφτούν τον
κοσμάκη που δεν έχει ν’ αγοράσει γάλα για τα παιδιά του και όχι το πως θα
μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, πατώντας επί πτωμάτων.
Ορισμένες ιδέες μου φαίνονται αυτονόητες, αλλά δεν ακούω κανέναν από τους
κλέφτες και λωποδύτες του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. που μας κυβερνούν τόσα χρόνια να
τις αναφέρει καν. Τι το φυσικότερο από το να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση
να εγγυηθεί τα σύνορά μας, που είναι και σύνορα της Ένωσης στο κάτω - κάτω και
να σταματήσουμε την κούρσα των εξοπλισμών με την γείτονα, που μας επιβαρύνει με
4% του ΑΕΠ ετησίως. Συμφέρει και τους Τούρκους, τι διάολο, τόσα ζεϊμπέκικα
χόρεψε ο Γιώργος στα πλαίσια της «πολιτικής φιλίας», δε μπορεί να ζητήσει μια
«φιλική» κίνηση και αυτός τώρα που ανέλαβε πρωθυπουργός και έχει το παλούκι στον
κώλο; Σιγά μη χάσουν το πελατάκι Γερμανοί και Γάλλοι οπλέμποροι θα μου πείτε και
θα έχετε δίκιο…
Γιατί να μην φορολογήσουν ή να εθνικοποιήσουν την περιουσία της Εκκλησίας, γιατί
να μην εθνικοποιήσουν τις τράπεζες, και να γίνουν τα κέρδη τους μισθοί και
συντάξεις και όχι μπόνους για τα γκόλντεν μπόϊς; Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης
δεν είμαστε, λίγο πριν το ναυάγιο του Τιτανικού, όπως πολύ γλαφυρά το εκφράζουν
πρωθυπουργός και υπουργός οικονομικών; Με 30% θα φορολογήσουν τις αποζημιώσεις
των απολυθέντων, βάζουν χέρι και στην πρώτη κατοικία, να μη μπορεί κανείς
κακομοίρης να κτίσει ένα σπιτάκι, αλλά εκκλησία, τράπεζες, μεγαλοεπιχειρηματίες
στο απυρόβλητο, γαμώ το σοσιαλιστικό σας κίνημα, γαμώ.
Γιατί πάλι θεωρήθηκε τόσο ακραίο και αξιοκατάκριτο από τους Ευρωπαίους και
Αμερικανούς να απευθυνθούμε για δανεικά στην Κίνα, τόσα διαθέσιμα έχει, και πολύ
θα ήθελε να τα επενδύσει σε αναπτυξιακά έργα στην χώρα μας, ν’ αρχίσει να
κινείται η οικονομία, να δούμε κάποια διέξοδο, κάποια προοπτική, λίγο φως; Σιγά
πάλι μη μας αφήσουν οι καριόληδες τοκογλύφοι της Μπουτενσμπανκ, της Ντόϊτσεμπανκ
και της Ναζί-μπανκ, με το 3% δε μας δανείζουν γιατί υποτίθεται πάμε για φούντο,
με το 6.5% σκοτώνονται ποιος θα πρωτοαγοράσει ελληνικά ομόλογα.
Γιατί να θεωρούμε ταμπού την έξοδο από την ευρωζώνη πάλι δεν το καταλαβαίνω.
Αντί να ταξιδεύουμε εμείς στο Κουβέϊτ για ψώνια, λόγω ισχυρού ευρώ, θα έρχονται
οι τουρίστες και θα τρωγοπίνουν τζάμπα στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, κάτι θα
τσιμπήσει ο τουρισμός, θα πάψουμε να εισάγουμε και σκόρδα από την Αίγυπτο. Ούτε
αυτό το βλέπω να μας το επιτρέπουν, θα ακριβύνουν τα Luis Vuiton και οι Mercedes
που μας πουλάν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και θα πέσουν οι πωλήσεις τους. Είπαμε
πελατάκια πρώτα είμαστε, τίποτε δεν παράγουμε και όλα τα εισάγουμε, δε μας
αφήνουν να φύγουμε από το μαντρί, θα μας δανείσουν κι άλλα για να συνεχίσουμε να
καταναλώνουμε. Όταν ενώθηκε η Ανατολική Γερμανία μια χαρά μας φώναξαν να
πληρώσουμε τον λογαριασμό, τώρα μας ειρωνεύονται και πουλάνε μούρη οι ανέραστοι,
κρυόκωλοι Γερμαναράδες, που να σαπίσουν από την υγρασία στην σκατοχώρα τους.
Τίποτε απ’ όλα αυτά δε μας λεν, αλλά παρουσιάζουν σα λύση την προλεταριοποίηση
που θα επιφέρουν οι συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και καλά «αφού
δε μας συμπαραστέκονται οι σύμμαχοι Ευρωπαίοι θα τους δείξουμε εμείς». Όμως το
πάθημα της Αργεντινής είναι πρόσφατο και δεν θα έπρεπε καν να αναφέρονται
τέτοιες κακές λέξεις. Οι συνεχείς «θυσίες» των Αργεντινών υπό τις οδηγίες του
ΔΝΤ και η ύφεση χωρίς ανάπτυξη προκάλεσαν μια χωρίς προηγούμενο κρίση που
συμπαρέσυρε εκατομμύρια στην φτώχεια και την απόγνωση. Την ίδια ώρα που ευρύτατα
στρώματα της μεσαίας τάξης (για την κατώτερη δεν το συζητάμε) έπεφταν κάτω από
το όριο της φτώχειας, έψαχναν τα σκουπίδια και λεηλατούσαν τα σούπερ μάρκετ για
να επιβιώσουν, τα κέρδη μεγαλοεταιρειών και τραπεζών μεγάλωναν και φυγαδεύονταν
στο εξωτερικό, μαζί με τους πολιτικούς που δραπέτευαν με ελικόπτερα από την
ταράτσα του κοινοβουλίου. Μέχρι που έγινε χάος και σπάσανε πολλές, μα πάρα
πολλές βιτρίνες…
Λύσεις υπάρχουν, λεπτά υπάρχουν, όπως έλεγε και κάποιος γνωστός μου προεκλογικά.
Δημοκρατία δεν υπάρχει πια. Γιατί αυτό το καπιταλιστικό μόρφωμα όπου κάνουν
κουμάντο οι «αγορές» μόνο δημοκρατία δεν είναι.
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
