|
| |
ΕΝ ΑΡΧΗ
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Φτώχεια, μιζέρια,
χρέη, ανεργία, κλειστά και άδεια μαγαζιά, πτωχεύσεις, ακάλυπτες επιταγές και
διαταγές πληρωμής, γκρίνια, ταβέρνες και μπαράκια άδεια, απαισιοδοξία, ανησυχία
για το αύριο… Κυρίες, κύριοι, η κρίση είναι εδώ, το ξέρετε, το νοιώθετε στο
πετσί και την τσέπη σας, ακούτε για φίλους και γνωστούς που χάνουν τη δουλειά
τους, φοβάστε ότι αύριο θα έλθει η σειρά σας και έχετε δίκιο, δεν πρέπει να
φοβάστε απλώς, πρέπει να τρέμετε, η μέρα που δε θα μπορείτε να πληρώνετε τα
φροντιστήρια του παιδιού και τις δόσεις για το σπίτι είναι κοντά, σήμερα η
καμπάνα κτυπά για τον γείτονα, για τον συνάδελφο, αύριο θα κτυπήσει για σας…
Και, ούτως ή άλλως, τζάμπα τον σπουδάζετε τον κανακάρη, τον περιμένει καριέρα
ντελίβερι με δίπλωμα αρχιτέκτονα κι η θυγατέρα θα διπλώνει ρούχα οκτώ με δέκα
ώρες όρθια, με δύο πεντάλεπτα διαλείμματα για να πάει τουαλέτα κι ας δηλώνει
φιλόλογος…
Το ξέρετε αλλά παρά ταύτα σας βλέπω να σπρώχνεστε χαρωπά μπροστά στα ράφια των
Ζάρα, των Ικέα, των Πράκτικερ και όλων των άλλων πολυεθνικών υπερκαταστημάτων με
τις συνεχιζόμενες προσφορές και τις χαμηλές τιμές, με τους τεράστιους τζίρους
και τα εξωπραγματικά κέρδη που πάνε που; Εξαφανίζονται στον λαβύρινθο του
παγκοσμιοποιημένου εμπορίου, περνούν από off-shore εταιρείες στα νησιά Καϊμάν,
γίνονται άυλες επενδύσεις στα χρηματιστήρια της Ασίας, κλείνονται σε
θησαυροφυλάκια Ελβετικών τραπεζών, φεύγουν για πάντα από τον τόπο, ο κύκλος της
κατανάλωσης σπάει και τα ευρώ παύουν να περιφέρονται γύρω μας με ότι αυτό
συνεπάγεται σε ανεργία, σε δυστυχία, σε φτώχεια, σε εγκληματικότητα, σε διάλυση
της τοπικής μας κοινωνίας.
Σε έρευνα του
Επιμελητηρίου Ηρακλείου το 50% των τοπικών επιχειρήσεων δήλωσαν ότι μειώθηκαν
σημαντικά (10-30%) οι πωλήσεις τους λόγω των ξένων πολυεθνικών, το 17%
παρατήρησε μεγάλη μείωση (30-40%) και το 21% πολύ μεγάλη μείωση (πάνω από 40%)
για τον ίδιο λόγο . Το υπόλοιπο 12% υποθέτω ότι πουλάει λουκουμάδες ή
σταμναγκάθια και δεν έχει ανταγωνισμό από πολυεθνικές, οι μεγαλύτερες από τις
οποίες ήδη ελέγχουν το 25% της παγκόσμιας παραγωγής και το 42% του πλούτου του
πλανήτη.
Θα μου πείτε βέβαια «τι να κάνουμε, το Ελληνικό κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση
έχουν νόμους, που είναι ίδιοι για όλους, πώς να απαγορεύσουμε σε κάποιον να
δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά, ανταγωνιστικότητα, ανάπτυξη, κτλ, κτλ». Έλα όμως
που οι νόμοι του Ελληνικού κράτους εφαρμόζονται επιλεκτικά, σε όποιον δεν έχει
άμυνα και δεν ξέρει να μιζώνει, στα δίκτυα πιάνονται οι μαρίδες ενώ οι καρχαρίες
τα ξεσκίζουν επιδεικτικά, για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή μεταφορά. Δείτε τι
έγινε πέρυσι στο Ηράκλειο με τον όμιλο Ζάρα, Μπέρσκα, κτλ: υπάρχει νομοθεσία που
δεν επιτρέπει την λειτουργία καταστημάτων μεγαλυτέρων από 1500 τετραγωνικά μέτρα
χωρίς ειδική άδεια της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης και την λειτουργία καταστημάτων
της ίδιας εταιρείας σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων μεταξύ τους. Ο όμιλος
Ζάρα λοιπόν απλά άνοιξε ένα γιγάντιο πολυκατάστημα τεσσάρων στρεμμάτων, ακριβώς
δίπλα από άλλα καταστήματα του ομίλου, χωρίς να ζητήσει από κανέναν άδεια. Δυο
χρόνια το ετοίμαζαν το κτίριο, στον κεντρικότερο δρόμο της πόλης, όλοι ήξεραν τι
ακριβώς θα γίνει, αλλά η Νομαρχία (που βρίσκεται σε απόσταση 40 μέτρων) δεν είχε
αντιληφθεί τίποτε, τραλαλά – τραλαλά, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε… Όταν άνοιξε το
πολυκατάστημα, θέλησαν να εφαρμόσουν το νόμο (υποτίθεται) αλλά ξαφνικά
ανακάλυψαν ότι …δεν προβλέπεται τίποτε για καταστήματα χωρίς άδεια και δε
μπορούν να τα κλείσουν, μόνο να επιβάλλουν πρόστιμα - ψίχουλα για το μέγεθος της
επιχείρησης! Το υπουργείο Εμπορίου δήλωσε αναρμοδιότητα, τα Ζάρα, κτλ
λειτουργούν κανονικά, πόσα τοπικά ρουχάδικα, τοπικά καταστήματα ειδών δώρου,
ειδών σπιτιού, κτλ, όμως θα πτωχεύσουν ή πτώχευσαν, αφήνοντας φέσια στους
προμηθευτές και το προσωπικό τους στον δρόμο;
Οι κανόνες και η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τώρα, διαμορφώνονται με βάση τα
συμφέροντα των εταιρειών και με τις μίζες που δίνουν και μόνο. Τα μέλη του
Ευρωκοινοβουλίου που ψηφίζουμε έχουν καθαρά διακοσμητικό ρόλο, να παίρνουν τις
μισθουλάρες και να σουλατσάρουν στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. Την κοινοτική
νομοθεσία παράγει η Κομισιόν, που συνεργάζεται με «Ομάδες Ειδικών». Ο Γιώργος
Βασσάλος του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe
Observatory) συγγραφέας της έρευνας «Μυστικότητα και Εταιρική Κυριαρχία – μια
μελέτη της σύνθεσης και της διαφάνειας των Ομάδων Ειδικών της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής» λέει: «Οι Ομάδες Ειδικών είναι υπεύθυνες για το σχηματισμό των
πολιτικών σε κάποια από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα τα οποία χειρίζεται η
Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δεν υπάρχει ωστόσο δημόσια πληροφόρηση σχετικά με το ποιος
έχει πρόσβαση σε αυτό το κρίσιμό αρχικό στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας. Η
έρευνά μας δείχνει ότι οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας παίζουν ένα πολύ σημαντικό
ρόλο. Οι Ομάδες αυτές λειτουργούν θεωρητικά υπέρ του δημόσιου συμφέροντος, στην
πράξη όμως φαίνεται ότι κάποιες λειτουργούν για τα επιχειρηματικά και εμπορικά
συμφέροντα των μελών τους».
Κράτος και Ευρωπαϊκή Ένωση υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και των
τραπεζών, είναι εχθροί μας σε τελική ανάλυση. Τα κόμματα τα παίρνουν χοντρά από
τις διάφορες Ζίμενς και αν ζοριστούν κλείνουν τη Βουλή και τα παραγράφουν όλα,
νόμιμα άρα ηθικά. Οι διάφοροι εμπορικοί σύλλογοι κοιμούνται εδώ και χρόνια τον
ύπνο του δικαίου, προσδεδεμένοι καθώς είναι στα κόμματα εξουσίας.
Κανείς δεν θα μας υπερασπιστεί, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από κανέναν.
Μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αντιδράσουμε στα σχέδια τους, συνειδητοποιώντας
ότι κάθε ευρώ που καταθέτουμε στα πολυεθνικά μεγακαταστήματα μας φέρνει πιο
κοντά στη φτώχεια, την ανεργία, την υποαμειβόμενη απασχόληση.
Για να το θέσω αλλιώς, “λίγοι είναι ένοχοι, αλλά όλοι είναι υπεύθυνοι”, όπως
έχει πει ο Εβραίος φιλόσοφος Abraham Heschel.
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
