|
| |
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
Είναι
τραγικό, αλλά χρειάστηκε αθώο αίμα για να ξεφύγει η Ελληνική κοινωνία από την
χαύνωσή της. Στο ξερό τοπίο της σύγχρονης κοινωνίας μια σπίθα ήταν αρκετή για να
ανάψει μια φωτιά που δεν έχει ακόμη σβήσει: άνοιξαν για λίγο οι πύλες της
κόλασης, κοιτάξαμε μέσα και δεν υπάρχει πια επιστροφή, τώρα που αντιμετωπίσαμε
κατάφατσα τα αδιέξοδα στα οποία μας έχουν οδηγήσει. Τα γεγονότα τρέχουν, μερικές
σκόρπιες παρατηρήσεις για πρωταγωνιστές και β’ ρόλους μιας κοινωνικής ταινίας
βίας και αντι-βίας που είδαμε σε απευθείας σύνδεση.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
«Τραύμα στη λειτουργία του κράτους δικαίου» χαρακτήρισε την δολοφονία ο Κάρολος
Παπούλιας. Ποιο κράτος δικαίου; Το δίκαιο του Ρουσόπουλου, του Εφραίμ, των
δομημένων ομολόγων, της Ζίμενς, των οφσόρ, των ατιμώρητων δολοφονιών, των
υποκλοπών, των golden boys, του εκπαιδευτικού συστήματος – παρωδία, του
ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, του φακελώματος, των απαγωγών, των
βασανισμών, το κράτος του «νόμιμον άρα ηθικόν», το κράτος που βρίσκει εν μία
νυκτί 28 δισεκατομμύρια για να ενισχύσει τους τραπεζίτες, αλλά δεν έχει φράγκο
για τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τους άρρωστους; Να το χέσω το κράτος
δικαίου, Πρόεδρε.
Παυλόπουλος και Χηνοφώτης
Η εντολή τους να μην υπάρξει «δυναμική αντίδραση» της αστυνομίας συγκράτησε τη
γενικευμένη εξέγερση. Αν είχαμε και άλλο θύμα – που θα είχαμε πολλά αν ήταν
κανένας Πολύδωρας υπουργός να τσιτώνει τους «πραιτωριανούς» – το χάος θα ήταν
ανεξέλεγκτο, ίσως όχι μόνο στην Ελλάδα. Καταδίκασε δημόσια ο υπουργός (και
μπράβο του) το αλήτικο απολογητικό υπόμνημα του δολοφόνου, που προσπάθησε να
δικαιολογήσει την πράξη του αναφέροντας πως το θύμα είχε κακούς βαθμούς στο
σχολείο και άσχημη διαγωγή. Όσο για την καθιερωμένη δήλωση πως «θα αναδειχτεί η
αλήθεια και θα υπάρξει παραδειγματική τιμωρία όσων αποδειχθούν ένοχοι για τη
δολοφονία του 15χρονου»… δε βαριέσαι υπουργέ μου, έχει κουραστεί ο κόσμος από
την κυβέρνηση που ρίχνει φως σε όλα τα σκάνδαλα, άσε που έχουν γεμίσει και οι
φυλακές, άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε, ας περάσει και μια υπόθεση χωρίς
τιμωρία...
Τα παπαγαλάκια
Πρετεντέρηδες, Παπαχελάδες, Σόμπολοι και τα συναφή. Υπερασπίστηκαν από τις
επάλξεις τους το μπάτσο - δολοφόνο (τα γουρούνια είναι συμπαθητικά ζωάκια και τα
αδικεί το σύνθημα) συνεπέστερα από τον «Έλληνα γλοιώδη δικηγόρο, πούστη και
κερατά, με επτά γράμματα, ποιος να είναι άραγε;» (ευρηματικό το σχετικό πανό που
κρέμασαν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού στο γήπεδο).
Οι κουκουλοφόροι
Όταν πέφτουν δακρυγόνα όλοι γινόμαστε κουκουλοφόροι.
Τα όπλα των αστυνομικών
Ρίχνουν κατά λάθος, οι σφαίρες τους εξοστρακίζονται, κάνουν γκελ σε ζαρντινιέρες
κι όμως πετυχαίνουν τους πολίτες πάντα στο «δόξα πατρί». Μα τόσο έχει προοδεύσει
η οπλουργία πια;
Τα μεμονωμένα περιστατικά
Ας καταδικάσουν οι ίδιοι οι αστυνομικοί τους ρίνγκο, τους πιστολέρο, τους
Κάλαχαν που βρίσκονται ανάμεσά τους. Και ας τους απομονώσουν. Ας διαχωρίσουν την
θέση τους. Αλλιώς είναι συνυπεύθυνοι.
Η δικαιοσύνη
Την περίοδο 2003-7 (σε τέσσερα χρόνια δηλαδή) υπήρξαν 99 υποθέσεις χρήσης όπλων
από αστυνομικούς, δώδεκα άτομα σκοτώθηκαν και άλλα 27 τραυματίστηκαν. Ένας
αστυνομικός αποτάχθηκε, ένας καταδικάστηκε από Εφετείο και τέσσερις
καταδικάστηκαν πρωτόδικα και εκκρεμούν οι εφέσεις τους. Όλοι ελεύθεροι… Την ίδια
περίοδο ερευνήθηκαν πειθαρχικά 238 καταγγελίες κατά αστυνομικών για
κακομεταχείριση και …αποτάχθηκε ένας! (Τα στοιχεία είναι από έκθεση του ΟΗΕ που
δημοσιοποίησε το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι).
Ο εμπορικός κόσμος
Δεν έπεσαν στη λούμπα που τους σέρβιραν τα κανάλια, ξέρουν ότι η κρίση προϋπήρχε
των γεγονότων, ότι δεν φταιν οι «γνωστοί – άγνωστοι» που δεν πατούσε πελάτης στα
μαγαζιά τους καιρό τώρα, ότι την ανεργία και την ύφεση φέρνουν η ασυνέπεια του
κράτους, οι τράπεζες, τα Ζάρα, Ικέα, κτλ που ρουφάν αχόρταγα όσο ρευστό
κυκλοφορεί ακόμη. Προς τιμήν τους δεν έβαλαν στην ίδια ζυγαριά την χαμένη ζωή
ενός 15χρονου με τις σπασμένες βιτρίνες και τους πυρπολημένους κάδους.
Οι νέοι σήμερα
Πήραν χαμπάρι ότι το αύριο είναι εφιαλτικό γι’ αυτούς, ότι καλούνται να
πληρώσουν έναν λογαριασμό που τους άφησαν οι γονείς τους, ότι θα πρέπει να
ζήσουν σε ένα κατεστραμμένο περιβάλλον, να επιβιώσουν με 700 ευρώ (και αν). Ποιο
θεσμό να σεβαστούν, ποιο ιδανικό να υποστηρίξουν; Την Πατρίδα; Που τους ονομάζει
«απασχολήσιμους», τους αντιμετωπίζει σαν «περίσσευμα ανθρώπων»; Την Πολιτική;
Εδώ γελάμε… Στην κοσμάρα τους οι πολιτικοί μας, εντελώς «γεια σου» λέω, μας
αντιμετωπίζουν σα μια κατώτερη κάστα που έχει μόνο λόγο ύπαρξης να επικυρώνει
την διαδικασία της εκλογής τους. (Μιλώ για την πολιτική με την συμβατική έννοια
βέβαια, γιατί οι νέοι με τις πράξεις και τις απόψεις τους, αποδεικνύονται βαθιά
και ουσιαστικά πολιτικοποιημένοι, πολύ περισσότερο από τους – λοβοτομημένους από
την τηλεόραση - γονείς τους).
Ο Στέφανος Μάνος
Ακραίος νεοφιλελεύθερος μεν, αρκετά sui generis για να έχει το θάρρος της γνώμης
του όμως: «ανεξαρτήτως της απέχθειας που μπορεί να αισθάνεται κανείς για τους
βανδάλους, οφείλει να διαπιστώσει ότι η μαζικότητα των αντιδράσεων και η
γενικευμένη συμμετοχή παιδιών υποδηλώνει ότι μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας
είναι έτοιμη να εκραγεί. Ελπίζω ότι η πολιτική τάξη θα πάψει να είναι
προσανατολισμένη στον εαυτό της και στη συντήρηση των προνομίων της και θα
αναζητήσει τα αίτια της εκρηκτικής κατάστασης για να τα θεραπεύσει». Μήπως,
κύριε Μάνο μου, τα αίτια θα πρέπει να αναζητηθούν στην επικράτηση του
παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού – καζίνο που πρεσβεύετε και στην, διαρκώς
εντεινόμενη, κοινωνική ανισότητα που αυτός συνεπάγεται;
Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος ερωτηθείς για τα γεγονότα
«Πώς να ζητήσουμε κατανόηση και θυσίες από τον λαό μας για τη σοβούσα οικονομική
κρίση, όταν εσαεί προτεινόμενες επί δεκαετίες λύσεις επαναλαμβάνουν κυνικά
σενάρια μονόπλευρης λιτότητας; Όταν οι περιορισμοί και οι θυσίες επιβάλλονται
μονομερώς, εξαιρώντας προκλητικά εκείνους προς τους οποίους θα έπρεπε κατ’ αρχήν
να απαιτηθεί η συνεισφορά τους στην υπέρβαση της κρίσης;»
Το πνεύμα των Χριστουγέννων
Πως είπατε;
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
|
