|
| |
του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΕΛΛΗ
«Η πάλη
των τάξεων υπάρχει. Και είναι η δική μου που κερδίζει»
Warren Buffett, πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο
Σωστός ο παππούς. Τι ανάγκη έχει άλλωστε; Έφτασε στην κορυφή και δικαιούται να
τους έχει όλους γραμμένους και να λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Άλλοι μας
τα μπερδεύουν, αυτοί που στελεχώνουν τα αποκάτω επίπεδα του υπαρκτού
καπιταλισμού, ηγέτες εθνικής εμβέλειας και υπερεθνικά διευθυντήρια, υπουργάρες
και παπαγαλάκια, που θέλουν να χώσουν άλλη μια φορά το χέρι στην τσέπη μας,
μιλώντας με νεφελώδεις όρους για την «ανάγκη ενίσχυσης της ρευστότητας της
οικονομίας». Μας περνούν δηλαδή για ηλίθιους (που είμαστε, στην τελική), η
φούσκα της εικονικής οικονομίας έσκασε ακριβώς από την υπέρμετρη ρευστότητα, η
περίπλοκη, άυλη χρηματοπιστωτική σφαίρα «άξιζε» πριν την κρίση έξη φορές
περισσότερο από τα πραγματικά πλούτη όλου του κόσμου…
Μας ζητούν να συντηρήσουμε την ανισοκατανομή του πλούτου (εις βάρος μας) με δικά
μας λεπτά. Να πληρώσουμε τοις μετρητοίς τις τράπεζες για να διατηρήσουμε το
δικαίωμα να πληρώνουμε με υπέρογκους τόκους τα δάνεια που με το ζόρι μας
φορτώνουν. Να χρηματοδοτήσουμε ξανά την παραγωγή οικονομικού «αέρα». Να
ενισχύσουμε με εικοσιοκτώ δις ευρώπουλα τις ελληνικές τράπεζες που εμφάνιζαν
τερατώδη υπερκέρδη μέχρι πρότινος, χρήματα που μάλλον κάπου είχαν παραπέσει,
γιατί δεν περίσσευαν απ’ ότι φαίνεται ούτε για συντάξεις, ούτε για αυξήσεις,
ούτε για παιδεία, ούτε για πολιτισμό, ούτε για πρόνοια, ούτε για έρευνα, ούτε
για την υγεία…
Και ερωτώ ο αφελής: με ποιό δικαίωμα; Ποιός σας είπε ότι θέλω να δώσω φιλί της
ζωής στην αδικία και την ανισότητα, την κερδοσκοπία, την απατεωνιά, τη λαμογιά,
τις μίζες, τον παρασιτισμό, πως θέλω να ταΐσω τα κοράκια;
Γράφει ο Ignacio Ramonet: «το μοντέλο του καπιταλισμού, όπως ορίστηκε από τα
ανεπτυγμένα κράτη προς μεγαλύτερο όφελός τους, πέθανε. Και θα ήταν ανήθικο, τα
ίδια αυτά κράτη να «επανιδρύσουν» νέο οικονομικό σύστημα για να διατηρήσουν
ακόμη μια φορά τα συμφέροντά τους».
Λίγο πιο χοντρά το θέτει ο blogger Old Boy: «Αν το σύστημα καταρρέει, αν ο
νταβατζής δεν μπορεί να σου προσφέρει αυτό που υποτίθεται ότι σου προσφέρει,
δηλαδή ασφάλεια, με ποια λογική αντί να σταματήσεις να εκδίδεσαι με τους όρους
που εκδιδόσουν και να του πεις «στοπ, όλα παγώνουν, τώρα θα διαπραγματευθούμε
από την αρχή την μεταξύ μας σχέση», να τον στηρίζεις με τεράστια πακέτα
χρημάτων;»
Η πάλη των τάξεων υπάρχει. Και η τάξη του Warren Buffett την κέρδιζε μέχρι που η
φούσκα έσκασε. Εμάς, που ανήκουμε στην άλλη τάξη, μας ενδιαφέρει στ’ αλήθεια να
στηρίξουμε ένα status quo που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους
φτωχούς φτωχότερους; Ή πρέπει να ελπίζουμε ότι θα γαμηθεί εντελώς το σύμπαν για
να δούμε (ίσως) καλύτερες μέρες;
Άλλα
εισαγωγικά σημειώματα του Νίκου Καρέλλη στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος
Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
Twitter
@josekarellas
|
