Φεβρουάριος 2002

Και επισήμως το Ηράκλειο Ολυμπιακή πόλη.  Η ανακήρυξη εορτάστηκε με συναυλία Πυξ – Λαξ στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας, μπόλικες δεξιώσεις, λόγους και προσκλήσεις για εθελοντισμό στη νέα Εθνική Ιδέα. Είναι όμως Εθνικό Όραμα οι Ολυμπιακοί;

Έγραψα παραπάνω ότι θα γίνουν προκριματικοί αγώνες ποδοσφαίρου (από αυτούς που διεξάγονται πριν την τελετή έναρξης και μεταδίδονται από την τηλεόραση τα ξημερώματα, Κορέα – Κονγκό 0-0 «κονσέρβα» μετά το τελεμάρκετιγκ, θέαμα για απελπισμένες περιπτώσεις αϋπνίας) στο Ηράκλειο και όχι στην Κρήτη. Με το ίδιο σκεπτικό θα έγραφα Ατλάντα και όχι ΗΠΑ, Σίδνεϊ και όχι Αυστραλία,  Βαρκελώνη και όχι Ισπανία, Αθήνα και όχι Ελλάδα.

Η Αθήνα είναι που απορροφά και θα απορροφήσει σχεδόν το σύνολο των δημοσίων έργων της χώρας, τη λυπητερή όμως θα πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες για πολύ - πολύ καιρό ακόμα. Και αν οι προκριματικοί στο ποδόσφαιρο αποδείχτηκαν μια κατάλληλη αφορμή για να περατωθούν κάποια βαλτωμένα έργα (όπως το Εθνικό Παγκρήτιο Στάδιο Ηρακλείου) σε τέσσερις ελληνικές πόλεις, δεν πρέπει να αναφέρεται καν ως επιχείρημα. Από το 1988 μπήκαν μπροστά οι διαδικασίες κατασκευής του συγκεκριμένου έργου, όλες οι κυβερνήσεις έκτοτε το εγκαινίασαν προεκλογικά, αν σε μια χώρα πρέπει να γίνουν Ολυμπιακοί αγώνες (κάτι που δεν συμβαίνει και τόσο συχνά) για να τελειώσει ένα βασικό έργο υποδομής κάτι δεν πάει καλά.

Η Αθήνα, μεγαλοεταιρείες, μεσάζοντες, ημέτεροι θα εισπράξουν ποσά των οποίων δύσκολα προσδιορίζεται το ύψος. Ο φάκελος διεκδίκησης ανέφερε («δεσμευτικά» σύμφωνα με τις δηλώσεις της εποχής αλλά και τις μεταγενέστερες διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού «δεν θα χαθεί ούτε μια ώρα προετοιμασίας της διοργάνωσης  και δεν θα υπάρξει υπέρβαση του προϋπολογισμού, λόγω συνετής και προσεκτικής διαχείρισης του εθνικού στόχου») πως το κόστος των αγώνων θα ήταν μεταξύ 700 με 800 δις, με «ανώτατη» πρόβλεψη υπέρβασης κατά την πορεία τα 180 δις, ούτε ένα τρις δηλαδή (μιλώ για δραχμές, είναι που είναι δυσνόητα τέτοια ποσά για εμάς τους κοινούς θνητούς, εάν τα κάνουμε και ευρώ καήκαμε...). Τώρα μιλούν επίσημα για 1.8 τρις, χωρίς να περιλαμβάνονται έργα που ανεβάζουν, σύμφωνα με τους ειδικούς, το μέχρι στιγμή κόστος σε 3.7 τρις και απομένουν ακόμη δυόμισι χρόνια καθυστερήσεων και αναμενόμενων υπερβάσεων. Ένα παράξενο πράγμα, όσο ανεβαίνει το κόστος τόσο περισσότερα έργα υποδομής να μετατρέπονται σε λυόμενα, παράγκες, μακέτες, δε μπορώ να το εξηγήσω...

Και τα αναμενόμενα οφέλη; Απ’ ότι διαβάζω οι ξενοδοχειακές κλίνες της Αττικής δεν φτάνουν για τους κριτές και τους επισήμους, τους φιλοξενούμενούς μας δηλαδή, που θα μείνουν άραγε οι αναμενόμενοι επισκέπτες που θα αφήνουν φράγκα; Και καλά εντάξει, αυτά που λεν για αερογέφυρες νησιών – Αθήνας, ότι οι τουρίστες θα κοιμούνται στην Κρήτη ή τη Ρόδο, θα παίρνουν το πρωί το αεροπλάνο για τα Σπάτα απ’ όπου με πούλμαν θα μεταφέρονται στο στάδιο για να δουν τα προκριματικά της συγχρονισμένης κολύμβησης και μετά θα ακολουθούν την αντίστροφη διαδρομή για να πέσουν μπρούμυτα στο κρεβάτι του ξενοδοχείου χωρίς να έχουν τη δύναμη να βγάλουν τα παπούτσια τους, δε φταιν οι άνθρωποι για να τους κάνουμε τέτοιο κακό...

Δεν αρχίζω να γράφω για τους Αμερικανούς και Ισραηλινούς πράκτορες που θα χρυσοπληρώσουμε για να αλωνίζουν στην Ελληνική επικράτεια παρακολουθώντας, υποκλέπτοντας, ψάχνοντας για τρομοκράτες ή κατασκευάζοντας κάποιους, αν πάρω φόρα θα χρειαστώ και άλλη σελίδα και το υπόλοιπο περιοδικό είναι τυπογραφείο περιμένοντας την εξοχότητά μου να ολοκληρώσει το εισαγωγικό της.

Όσο για τη διαφήμιση της χώρας μας: φυσικά και υπάρχει η δυνατότητα για τεράστια προβολή αν οργανωθεί σωστά, κάτι που θέλει δουλειά βέβαια, ας δούμε τι θα γίνει και μακάρι να κερδίσει σε image η Ελλάδα.

Και τώρα τι γίνεται; Μήπως θα πρέπει να ακολουθήσουμε την επίσημη λογική ότι «αφού μπήκαμε στο χορό πρέπει να χορέψουμε», να στρατευτούμε στον Εθνικό Στόχο, να καταταγούμε εθελοντές, κτλ, κτλ; Μα δε μπήκαμε, μας βάλανε. Χωρίς ουσιαστικό διάλογο για μία τόσο σοβαρή για την ίδια την υπόσταση της χώρας απόφαση, με τα ΜΑΤ να ξυλοκοπούν όσους εξέφραζαν δημόσια την αντίθεσή τους, με πανηγυρισμούς για τον Εθνικό Θρίαμβο της ανάθεσης. (Παρένθεση: αναγνωρίζω στην συμπατριώτισσά μας Γιάννα Δασκαλάκη – Αγγελοπούλου το ότι διαχειρίζεται με άκρα αποτελεσματικότητα όσους τομείς ευθύνης έχει αναλάβει, ανεξάρτητα από τις αντιρρήσεις μου επί της ουσίας της διεξαγωγής των αγώνων).

Όποιοι λοιπόν επεδίωξαν την διοργάνωση των Ολυμπιακών της Αθήνας ας τρέχουν τώρα. Εμείς θα δώσουμε το χρήμα μας, που μεταφράζεται σε εργασία και χρόνο από την ζωή μας, ότι πιο πολύτιμο έχουμε, ας μη μας ζητούν και άλλη τζάμπα εργασία και άλλο χρόνο.

Εξάλλου, αν διέθεταν για καθένα από τους 100.000 εθελοντές που «απαιτούνται» διακόσια χιλιάρικα χαρτζιλίκι για ένα μήνα απασχόλησης, θα χρειάζονταν 20 ψωροδισεκατομύρια, ψίχουλα μπροστά στα τρις που προανέφερα (εύκολο που είναι να κάνεις τα δις στραγάλια όταν δε βγαίνουν από την τσέπη σου, έ;). Άσε που θα έπεφτε και η ανεργία και όλο και κάτι θα γλίτωναν από τα έξοδα της καμπάνιας για προσέλκυση εθελοντών.

Αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να προσφέρουμε ότι καλύτερο έχουμε στην φιλοξενία όσων κάνουν την τιμή να επισκεφτούν το νησί μας με αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες. Προβάλλοντας παράλληλα το Κρητικό πνεύμα, τον πολιτισμό, τη διατροφή, τη μουσική, τις φυσικές ομορφιές της Κρήτης, θα προσφέρουμε σε μας τους ίδιους κατ’ αρχάς, ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας του νησιού βασίζεται στον τουρισμό ας μην το ξεχνάμε, αλλά μακροπρόθεσμα και στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

 Αλλα εισαγωγικά σημειώματα στις ΣΤΙΓΜΕΣ

Η επικοινωνία είναι αμφίδρομη! Νίκος Καρέλλης

[ ΗΟΜΕ ] [ TAYTOTHTA ] [ ΘΕΜΑΤΑ ] [ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ] [ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ] [ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ] [ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ] [ EDITORIAL ] [ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ] [ LINKS ] [ DOWNLOADS ] [ CRETA SHOP ] [ FACEBOOK ] [ ΕΚΔΟΣΕΙΣ MAGAZINE ] [ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ] [ ENGLISH ] [ CRETA SHOP ]

Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved