Οι λέξεις έχουν χάσει πια τη σημασία τους. “Σοσιαλιστές” είναι οι κυβερνώντες στα περισσότερα Δυτικά κράτη, σοσιαλιστές που μέσα απ’ τα κότερα τζογάρουν τα λεπτά των ασφαλισμένων στο χρηματιστήριο για να μη χάσουν τις ψήφους των “επενδυτών” και μετά έρχονται και λεν “sorry, δεν έχει λεπτά το ταμείο, θα πάρεις σύνταξη 68.000 δρχ, στα 65 σου, όχι νωρίτερα - όχι περισσότερα”. “Ανάπτυξη” ονομάζεται η καταστροφή του περιβάλλοντος και η αύξηση της παραγωγής κι ας έχει ως συνέπεια τις τρελές αγελάδες. “Ανθρωπισμός” ονομάζονται οι βομβαρδισμοί με ραδιενεργές βόμβες και η καταστροφή μιας χώρας “προς παραδειγματισμόν”. “Νομοσχέδιο εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος” ονομάστηκε το νομικό πλαίσιο που θα παραδώσει κάποιους αριστερούς σε δικαστήριο με διορισμένο δικαστή, χωρίς ενόρκους, χωρίς αποδείξεις, με μάρτυρες χαφιέδες με κουκούλες…

Ετσι και οι διαδηλωτές του Σιάτλ και του Γκέτεμποργκ βαπτίστηκαν “χούλιγκαν”, “περιφερόμενος θίασος” ή “πλανόδιοι εγκληματίες” από τους εκπροσώπους και υποστηρικτές της Νέας Τάξης. Ανάλογα, προσπαθούν να χαρακτηρίσουν όσους πιστεύουν ότι “ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω από τα κέρδη” ως γραφικούς απροσάρμοστους, ψυχοπαθείς τρομοκράτες επικίνδυνους για το σύνολο και υποψήφιους για εγκλεισμό σε λευκά κελιά.

Η πραγματικότητα είναι ότι για πρώτη φορά μετά το Μάη του ’68 εμφανίστηκε ένα παγκόσμιο, μη-καθοδηγούμενο κίνημα αμφισβήτησης που προκαλεί ανασφάλεια στην εξουσία. Οι “εκλεγμένοι ηγέτες” προστατεύονται με αντιαεροπορικούς πυραύλους, στρατιωτικές δυνάμεις, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα και ασφαλίτικες προβοκάτσιες από τους ίδιους τους “λαούς τους”. Και αναγκάζονται να συνειδητοποιήσουν ότι το χρήμα, η στρατιωτική δύναμη και τα άλλα όπλα που διαθέτουν (ναρκωτικά, media) δεν θα μπορέσουν να αναχαιτίσουν την οργή των παρακατιανών του κόσμου, μιλάω για μας τους ίδιους, γιατί έτσι μας θεωρούν. Μπορεί να μην έχουμε οργάνωση και συντονισμένη εκπροσώπηση, αλλά είμαστε δισεκατομμύρια και σε μερικά χρόνια θα είμαστε ακόμη περισσότερα δισεκατομμύρια και αρχίζουμε σιγά-σιγά να συνειδητοποιούμε πως αυτά τα θλιβερά ανθρωπάκια δεν μας εκπροσωπούν, εκπροσωπούν μόνον τους εαυτούς τους και κάποια στρατιωτικο – βιομηχανικο - επιχειρηματικά δυτικά κέντρα εξουσίας.

Το παράκαναν οι κυβερνήσεις των “ανεπτυγμένων χωρών” και τώρα φοβούνται. Και ο υπαρκτός σοσιαλισμός φάνταζε πανίσχυρος και είχε ισχυρότατους μηχανισμούς ελέγχου και καταστολής, αλλά κατέρρευσε αυτόματα όταν οι καταπιεσμένοι αντέδρασαν και έδρασαν. Και το γνωρίζουν αυτό οι G8, εξ ου και η προσπάθεια κατευνασμού της κοινής γνώμης και εξωραϊσμού της εικόνας τους με κάποιες παραχωρήσεις: έβαλαν στην ατζέντα των συζητήσεων της Γένοβας κάποια θέματα για το AIDS και την φτώχεια, κάποιες συναντήσεις με εκπροσώπους τριτοκοσμικών χωρών, κτλ. Ψίχουλα θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, αλλά μπορούμε να το δούμε και ως πρώτες παραχωρήσεις μιας ολιγαρχίας που δε μπορεί πλέον να κάνει αλλιώς, πρέπει να ηρεμήσει τα πνεύματα μοιράζοντας μερικά ψίχουλα. Στο χέρι μας είναι να μην αρκεστούμε σ’ αυτά, αλλά να απαιτούμε όλο και περισσότερα, όλα όσα δικαιούμαστε.

Δεν είναι χούλιγκαν όσοι αντιτίθενται στην “παγκοσμιοποίηση” και τη Νέα Τάξη πραγμάτων, δεν είναι εγκληματίες, δεν είναι τρομοκράτες. Θέλουν και θέλουμε όλοι μας να σταματήσει η καταστροφή του πλανήτη, μια δικαιότερη κατανομή των πόρων του, επιστροφή στις ανθρώπινες αξίες, το τέλος της βαρβαρότητας. Και μπορεί να ταξιδέψουν στη Γένοβα κάποιοι λίγοι, οι νεότεροι και πιο κινητικοί (πολύ θα το ήθελα να συμμετέχω προσωπικά, αλλά βγάζω τρία περιοδικά και έχω άλλες τέσσερις εκδόσεις σε εξέλιξη και συνειδητοποιώ πλέον ότι οι υποχρεώσεις με βαραίνουν), νέοι με σκουλαρίκια, τατουάζ, πολύχρωμα μαλλιά και θερμό αίμα, αλλά μπορούμε όλοι μας να συμμετέχουμε στο κίνημα της αμφισβήτησης, στον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, δεν υπάρχουν κανόνες και διαδικασίες εγγραφής.

Χρειάζεται μόνο να μην δεχόμαστε άκριτα αυτά που μας πασάρουν και να δείχνουμε ενεργά την αντίθεσή μας στους τυράννους του κόσμου και τους καραγκιόζηδες πολιτικούς που τους εκπροσωπούν (τους τυράννους, όχι εμάς που τους ψηφίζουμε). Ας εκφράσουμε έμπρακτα την αντίθεσή μας στα σχέδιά τους, ας μην διστάσουμε να βγούμε στους δρόμους, ας απαιτήσουμε δυναμικά αυτά που δικαιούμαστε. Το ότι δεν πέρασε το ασφαλιστικό νομοσχέδιο στην Ελλάδα, λόγω της δικής μας αντίδρασης, ας αποτελέσει παράδειγμα για το τι μπορούμε να πετύχουμε, αν απορρίψουμε τον ρόλο του παθητικού θεατή, του αποπροσανατολισμένου με συνέδρια και σκιώδεις κυβερνήσεις, με σλόγκαν(“Ισχυρή Ελλάδα”, χα-χα-χα, “Το χρηματιστήριο αντικατοπτρίζει την ισχυρή Ελληνική οικονομία” χα-χα-χα-χα-χα!) και προεκλογικές υποσχέσεις.

Ο βασιλιάς δεν είναι ούτε γυμνός, ούτε αδύναμος, έδειξε ότι μας φοβάται. Ας το εκμεταλλευτούμε. Έχουμε ευθύνη έναντι των επόμενων γενεών και υποχρέωση να αντιταχθούμε στους εχθρούς της ανθρωπότητας, εκείνους που ανεύθυνα καταστρέφουν τον πλανήτη για να συσσωρεύσουν πλούτο που δε μπορούν να χαρούν ή για την ηδονή που τους προσφέρει η άσκηση της εξουσίας

Αλλα εισαγωγικά σημειώματα στις ΣΤΙΓΜΕΣ

Η επικοινωνία είναι αμφίδρομη! Νίκος Καρέλλης

[ ΗΟΜΕ ] [ TAYTOTHTA ] [ ΘΕΜΑΤΑ ] [ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ] [ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ] [ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ] [ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ] [ EDITORIAL ] [ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ] [ LINKS ] [ DOWNLOADS ] [ CRETA SHOP ] [ FACEBOOK ] [ ΕΚΔΟΣΕΙΣ MAGAZINE ] [ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ] [ ENGLISH ] [ CRETA SHOP ]

Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved