|
| |
Είναι
κάποιες λεξούλες που εισβάλλουν από το πουθενά στο καθημερινό μας λεξιλόγιο
συνήθως με έννοια και σημασία εντελώς διαφορετικές από την μέχρι τότε γνωστή.
Πάρτε
τη λέξη παγκοσμιοποίηση για παράδειγμα. Μέχρι πρότινος όποιος μιλούσε για
διεθνισμό, για ενωμένη ανθρωπότητα, για παγκόσμιο χωριό, κτλ, είτε ήταν
αριστερός («Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», «Εμπρός της γης οι κολασμένοι»
και τα σχετικά), είτε είχε διαβάσει έργα του Καναδού επικοινωνιολόγου Μάρσαλ
Μακ Λούαν που είχε προβλέψει ήδη από το 1957, όταν ο πρώτος Σπούτνικ ολοκλήρωσε
την περιστροφή του γύρω από τη γη, πως η στιγμιαία μετάδοση της πληροφορίας
στα πιο μακρινά σημεία του πλανήτη θα εφοδιάσει την ανθρωπότητα με ένα
«νευρικό σύστημα» που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινή πλανητική συνείδηση.
Οτι όλοι είμαστε παιδιά του Θεού ή του Αλλάχ ή του Βούδα ή του Jah, πιστεύουν
επίσης και όσοι ερμηνεύουν τον κόσμο μέσω της πίστης.
Και όλως αιφνιδίως
όλα αυτά τα θετικά και τα ονειρεμένα δεν υφίστανται πλέον, αριστεροί και
οικολόγοι πετούν αυγά και μολότοφ στους εκπροσώπους της «παγκοσμιοποίησης»,
οι οποίοι απαντούν με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα. Τι έγινε; Είναι
κακό ή καλό τελικά να γίνει ένα η ανθρωπότητα, να περνάμε τα σύνορα χωρίς
ταυτότητα ή (ακόμη πιο προχωρημένο) να μην υπάρχουν καθόλου σύνορα, δεν
θα πρέπει να φωνάζουμε «ζήτω» που οι εκπρόσωποι του ΠΟΕ, του ΔΝΤ και άλλων
αρχικών, μας ωθούν ν’ αγκαλιαστούμε σαν αδέλφια, Έλληνες με Τούρκους,
Ρώσοι με Αμερικανούς, Βορειοκορεάτες με Νοτιοκορεάτες, Τούτσι με Χούτου;
Και
βέβαια η απάντηση, αγαπητέ αναγνώστη, είναι λογικά ότι αυτό θα έπρεπε να
θέλουμε: να γίνουμε όλοι αδέλφια και τώρα υπάρχει η τεχνολογία που μπορεί
να μας το επιτρέψει. Τα αεροπορικά εισιτήρια είναι φτηνά, τηλέφωνο υπάρχει
και στην τελευταία όαση του Τζιμπουτί, η δικτύωση μέσω Ιντερνετ είναι πιο
πραγματική από όλα όσα πρόβλεψε ο Ουίλιαμ Γκίμπσον και άλλοι «κυβερνοπάνκ»
συγγραφείς…
Έλα όμως που οι
λέξεις μπορεί να αποκτήσουν εντελώς διαφορετική χροιά, όπως έγραφα και
παραπάνω. Και η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης δεν έχει πια καμία σχέση
με έννοιες όπως παγκόσμια δικαιοσύνη, επικοινωνία, αδελφοσύνη και αγάπη,
δεν εκφράζεται πια από ρομαντικούς και επαναστάτες, αλλά από γραφειοκράτες,
τραπεζίτες και πολιτικούς. Αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο στην οικονομία
και η εφαρμογή της προϋποθέτει την ισοπέδωση όλων των τοπικών, ιδεολογικών,
πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν την ολοένα
και γρηγορότερη κυκλοφορία του χρήματος.
Η τραγικότερη
όμως και μη αναστρέψιμη πλέον παρενέργεια αυτής της Νέας Εποχής, όπως μας
την παρουσιάζουν, είναι η εγκληματική «χρήση» των πόρων του πλανήτη. Το
1994 ήμουν στη Βραζιλία και ταξίδευα 6 ώρες σερί με το λεωφορείο μέσα σ’
ένα φρεσκοκαμμένο τροπικό, δάσος. Η γη ανασκολοπισμένη και πλημμυρισμένη,
απομεινάρια δέντρων που ακόμη κάπνιζαν μέχρι τον ορίζοντα…
Ας μην
γελιόμαστε. Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι καλή ή κακή, είναι αναπόφευκτη.
Η αλματώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας το επιτρέπει πλέον και το επιβάλλει.
Το θέμα είναι
αν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τους όρους που θέλει να επιβάλλουν οι ισχυροί
του σήμερα, εκείνοι που στοχεύουν αποκλειστικά στην περαιτέρω συσσώρευση
κεφαλαίου (αναίτια καθώς έχουν παραπάνω απ’ όσα
μπορεί να χαρεί ένας θνητός στην πεπερασμένη ζωή του) και για να το πετύχουν αυτό δεν διστάζουν να
καταστρέψουν την γη και να επιβάλλουν στην υπόλοιπη ανθρωπότητα συνθήκες
εξαθλίωσης και απελπισίας.
Και
αν ναι, είμαστε έτοιμοι να δούμε το “τέλος της ιστορίας”, όπως πολύ σωστά
όρισε την επικράτηση του “παγκόσμιου κράτους” ο μέγας γκουρού του νεοφιλελευθερισμού
και προφήτης της Νέας Εποχής Φ. Φουκουγιάμα;
Αλλα
εισαγωγικά σημειώματα στις ΣΤΙΓΜΕΣ
Η επικοινωνία
είναι αμφίδρομη! Νίκος Καρέλλης
Ο Νίκος Καρέλλης στο
Facebook
|
